ஞாயிறு, 9 ஜனவரி, 2022

முகந்து தீராக் கடல் - கவிஞர் சிற்பி எனும் மகாசமுத்திரத்தின் புதிய புதிய அலைகள்

ஜனவரி மாத கொலுசு இதழில் வெளியான கவிஞர் சிற்பி அவர்களின் முகந்து தீராக் கடல் - கவிதைத் தொகுப்புக்கான எனது வாசிப்பு அனுபவம்...




கடல் முகந்து தீராதது. கடலின் கொள்ளளவை முகந்துவிடக் கூடிய கொள்கலன் இந்தப் பூமியில் படைக்கப்படவில்லை. கடலின் இருப்பால் தான் இந்த பூமியில் இன்னும் பல்லுயிர்கள் பல்கிப் பெருகி வாழ்கின்றன. கடலின் பிள்ளைகள் தான் நாம். ஆனாலும், கடலைக் கரையளவு அல்லது கால்பாகம் கூட அறிந்திருப்போமா என்பது நம் அறிவெல்லைக்கும் கடலெல்லைக்குமான ஆழத்தை உணர்த்தும்.  கல் தோன்றி மண் தோன்றாக் காலத்து முன் தோன்றிய நம் மூத்த மொழி தமிழும் ஒரு மகாசமுத்திரம் தான். அதன் ஆழங்களில் மூழ்கி அங்கு புதைந்துகிடக்கும் நல்முத்துகளை, அளப்பரிய செல்வங்களை அறிந்து கொண்டவர் , அனுபவித்தவர் வெகு குறைவு. தமிழின் இலக்கியப் பெருஞ்செல்வங்களை நாம் முகந்து தீராக் கடல் எனலாம். கவிதை தமிழின் தொல் இலக்கிய வடிவங்களின் ஆதாரம். அதன் ஆகிருதியையும் முகந்து தீராக் கடல் எனலாம். தமிழெனும் மொழிகளுக்கெல்லாம் தாய்மொழியை, அதன் அளப்பரிய இலக்கிய செல்வங்களை, தமிழ்க் கவிதையை முகந்து தீராக் கடல் என எந்நாளும் போற்றலாம். காரணம் கடலின் பிள்ளைகள் நாம்.


கவிஞர் சிற்பி 85 வயதைக் கடந்த மூத்த தமிழ்க்கவிதை ஆளுமை. மரபில் வேரூன்றி புதுக்கவிதையில் கிளைபரப்பி வளர்ந்து நிற்கும் பெருமரம். தற்காலக் கவிதைகளிலும் ஓயாமல் இயங்கும் பெரும் சக்தி அவர். இன்றைக்கும் கவிதைகள், உரைநடைகள், மொழிபெயர்ப்புகள் என தினமும் அவரது பங்களிப்பு தமிழ் இலக்கியத்துக்கு இருந்து கொண்டேயிருக்கிறது. ஓய்வறியாச் சூரியன் அவர். அவரது சமீபத்திய முகநூல் கவிதைகளைத் தொகுத்து முகந்து தீராக் கடல் எனும் தலைப்பில் டிஸ்கவரி புக் பேலஸ் வெளியீடாக வெளியிட்டிருக்கிறார். தமிழ்க் கவிதையைப் போலவே அதன் மரபுக்காலம் தொட்டு ஆழங்காற்பட்டு கவிதையோடு தொடர்ந்து வாழ்க்கையை தகவமைத்துக் கொண்டு வந்த கவிஞர் சிற்பியின் கவிதைகளையும் முகந்து தீராக் கடல் என்றே சொல்லலாம். 1963ஆம் ஆண்டு வெளியான நிலவுப்பூ எனும் கவிதைத் தொகுப்பு இவரது முதல் கவிதைத் தொகுப்பு. 21ஆவது கவிதைத் தொகுப்பாக 2021ல் வெளியாகியிருக்கும் இந்தத் தொகுப்பின் தலைப்பு தான் ஒட்டு மொத்த சிற்பி அவர்களின் கவிதைகள் குறித்த என் அவதானமும். அது முகந்து தீராக் கடல் தான்.


ஓர் எழுத்து எங்கு நிற்கிறது என்பதும், எழுத்தாளன் எப்பக்கம் நிற்கிறான் என்பதிலும் இருக்கும் அறம் எழுத்தை, எழுத்தாளனை வணங்கவும் அல்லது விலக்கவும் நமக்கு இரு வாய்ப்புகளை வழங்கவல்லது. எவ்வளவு கற்றுணர்ந்தும் எவ்வளவு எழுதித் தீர்த்தும் இன்னும் அறத்தின் பக்கம், மானுடத்தின் பக்கம் நில்லாமல், சாதியின் பக்கம், அதிகாரத்தின் பக்கம் , பணத்தின் பக்கம் என அண்டிக் கிடக்கும் எழுத்தை காலம் எந்நாளும் கணக்கில் கொள்ளாது. மாறாக, எப்போதும் அறத்தின் பக்கம் நிற்கும் எழுத்து எப்படி இருக்கும் என்றால்…


                  மறுபக்கம்
என் பேச்சு 
தேசத் துரோகம்
என் எழுத்து
சட்ட மீறல்
என் கண்ணசைவு
உளவின் மொழி
என் கை உயர்த்தல்
புரட்சிக்கு அழைப்பு
என் அடிவைப்பு
போராட்ட அணிவகுப்பு
என்று பிதற்றுகிறாய்
எனில் அறிக நீ
நான் எச்சில் உமிழ்ந்தால்
அது சுனாமி ஆகும்
நான் சிறுநீர் கழித்தால்
அது பிரளயமாகும்
இது என் புகழ் மஞ்சரி அல்ல
இது என் புனைவுப் பெருமிதம்
அல்லவே அல்ல
நீ தீட்டிய பிரசார ஆயுதத்தின்
மறுமுனை இது


மறுபக்கம் என்கிற இந்தக் கவிதையின் முதல் பாதி ஒரு தன்னிலை விளக்கம் போலானது. அதிகாரம் போராடுபவர்களின் மீது ஏவப் பார்க்கும் ஆயுதத்தின் ஒரு முனை இது. ஆனால் அதன் மறுமுனை என கவிஞர் தரும் கவிதையின் அடுத்த பகுதி அடக்க அடக்கத் திமிர்ந்து எழும் சுதந்திர வேட்கை.


எழுத்தாளன் பஞ்சபூதங்களின் காதலன் ஆகாயத்தில் கற்பனைச் சிறகுகளால் பறந்து திரிபவன், எழுத்துகளில் நெருப்பை எப்போதும் கனன்றுகொண்டிருக்கச் செய்பவன், அவன் எழுத்து நீரென ஆற்றவும் வெள்ளமெனப் பாயவும் செய்யும், காற்றின் குணமும் உண்டு எழுத்துக்கு. தென்றல் புயல் என இரு முகங்கள் இருக்கவே செய்யும். பஞ்சபூதங்களின் காதலனானாலும் எழுத்தாளனுக்கு வேர் தன் நிலத்தில் இருக்கிறது என்பதை இந்தக் கவிதையில் உணரலாம்


                ஐம்பூதங்கள்


ஐம்பூதங்களில் உங்களுக்கு
எது பிடிக்கும் என்று கேட்கிறாய்
கண்ணின் தவமான
நீல ஆகாயம்
உயிரின் சரடான காற்று
அடி வானம் வரை
விரிந்து கிடக்கும் நிலம்
ஆயிரம் நாக்குகள் நீட்டி
ஆர்த்தெழும் நெருப்பு
கண்ணாடிப் பாதங்களால்
கிடந்தும் நடந்தும் வரும் நீர்
ஐந்தும்
தமக்கே உரிய
தனித்துவம் பூண்டவை
ஆயினும்
நிலமே எனக்கு இனியது
காரணம்
கருவறையானதும்
மணவறையானதும்
கல்லறையாவதும் அதுவே


தனக்குக் கருவறை மணவறை என வாழ்வைத் தந்து மரணத்திலும் தன்னைத் தாங்கிக் கொள்ளக் கூடிய நிலமே தனக்கு இனியது என்கிற இந்தக் கவிதையின் கிளைகளெங்கும் ஆயிரம் மலர்கள் மலர்கின்றன. நிலத்தின் மீதான பேராசை தான் நம்மை அடிமைப் படுத்தியது, நிலத்தின் மீதான அன்பும் நேசமும் தான் நாம் சுதந்திரமாக வாழும் இந்த வாழ்க்கையைத் தந்தது. நிலம் நம் வாழ்வுரிமை என்கிற மறைபொருளையும் இந்தக் கவிதையிலிருந்து வாசகன் கண்டுணர முடியும். 


மொழிக்கான இனத்துக்கான விடுதலையில் உலகம் முழுவதும் கோடானு கோடிப் போராளிகள் தங்களை ஒப்புக்கொடுத்தபடியே இருக்கிறார்கள். போராட்டக் களத்திற்கு வெளியேயும் பலர் தங்களது எதிர்ப்பை வலுவாக குரலாக, எழுத்தாக, கலையாக வெளிப்படுத்தியபடியே இருப்பார்கள். கலைஞர்களின் போராட்டக்களம் கலை தான். எழுத்தின் வழியே களத்தில் போராடும் போராட்டக்காரர்களுக்கு உத்வேகத்தைத் தந்த பல எழுத்தாளர்கள் உண்டு. அவ்வகையில் கவிஞர் சிற்பியின் இந்தக் கவிதை நிச்சயம் ஓர் உயிராயுதம் தான்.  


என் மொழிக்கில்லாமல்  எனக்கு மட்டும் சுதந்தரமா ?

கல் தோன்றி மண் தோன்றாக் காலத்து
மொழியாம் என் மொழி
பள்ளிக் கூட வாசலில் கூடக். 
காலடி வைக்க முடியாதாம்
கிழித்தெறி புறப்பொருள் வெண்பா மாலையை-
எனக்கு மட்டும் எதற்குச் சுதந்தரம் ?
உயிரியல்  படிக்க வக்கில்லாததாம்
எடுத்தெறி அந்தக் குறுந்தொகை நெடுந்தொகை-
எனக்கு மட்டும் எதற்குச்  சுதந்தரம் ? 
பொறியியல்  படிக்கப் பொருத்தமில்லாத தாம்
போடு குப்பையில் புறநானூற்றை
எனக்கு மட்டும் எதற்குச் சுதந்தரம் ?
மேற்கோள் சொல்லத் தான் திருக்குறளாம்
பிறகென்ன நாக்கு வழிக்கவா முப்பால் சுவடி ?
எனக்கு மட்டும் எதற்குச் சுதந்தரம் ?
இந்தி தெரிந்தால் தான் இந்தியரென்றால்
இந்தியனாகி என்ன செய்யப் போகிறேன்?
கழிசடைத் தமிழனாகவேனும் 
காலம் கழிக்கிறேன் அதுவே போதும் !


ஓர் இனத்தை அழிக்க நினைக்கும் எந்த அதிகாரமும் முதலில் தன் வேலையைத் தொடங்குவது அந்த இனத்தின் தொன்மையை, அதன் மொழியை அழிப்பதில் தான். மனிதனின் குரல்வளையை நெறிப்பதன் மூலம் அவனது மொழியை நசுக்கி அவனை எளிதில் அடிமைப்படுத்தி விடலாம் என்பது அரசியல் சாணக்யத்தனம் ஒரு வகையில் அது அயோக்யத்தனமும் கூட. நம் மொழியின் மீது நமக்குத் தெரியாமலேயே மெல்ல விஷமெனப் பரவி வரும் அந்நிய மொழிகளின் ஆதிக்கம் நமது வேரை அரிக்கத் துவங்கி இருக்கிறது. வேரில் தொடங்கப்படும் இந்த அழித்தொழிப்பை நாம் மனமுவந்து வரவேற்றுவிட்டோம். விளைவுகள் பேரழிவென நிகழ்கையில் தான் நாம் நமது மொழியை இழந்து வாழ்வை இழந்து அடையாளத்தை இழந்து நிற்கக்கூடும். வருமுன் காத்துக்கொள் என படைப்பாளர்களும் கலைஞர்களும் சதா உரத்துக் கூவிய படியே இருக்கின்றனர். காலத்தின் காதுகளில் விழ. நம் மொழிக்கு இல்லாத சுதந்திரம் எனக்கு மட்டும் எதற்கு எனக் கேட்கும் ரெளத்திரம் கவிஞர் சிற்பியினுடையது. இந்த ரெளத்திரம் பாரதியின், பாரதிதாசனின் ஆன்மா கவிஞர் சிற்பிக்குள்ளிருந்து ஒலிக்கச் செய்கிறது பெருங்குரலாக.


சமூகத்துகான எழுத்து தான் எப்போதும் தனது என்பதை ஒரு தொகுப்பின் பல கவிதைகளில் உரக்கச் சொல்லியபடியே தான் நகர்கிறார்


காவல் நிலையங்களின்
குண்டாந் தடிகளில்
பறக்கிறது தேசத்தின் கொடி


நடப்பு அரசியலை, காவல் நிலைய மரணங்களை, அதிகாரத்திமிரை நோக்கி ஒரு பெரும் கல்லென எறிகிறார் கவிதையை என்பது இந்த வரிகளில் கூடத் தெரியவருகிறது. நம் காலத்து நாயகனாக, மக்கள் கவிஞனாக நாம் கொண்டாட வேண்டிய ஆளுமையல்லவா இவர் ? 


கவிஞர் சிற்பி எப்போதும் இயற்கையின் காதலர். அனலைக் கக்கும் அவரது எழுதுகோல் இயற்கையின் மடியில் ஒரு சின்னஞ்சிறு பறவையென உடல் குறுகிப் படுத்துக் கொள்ளும். பிரியத்தின் உடலமென குழைந்து போய்விடும்.


என்னொடு உரையாட
இயலாத துக்கத்தில்
விம்மலும் அழுகையுமாய்
விடைபெற்றுப் போனதோ
இரவு மழை


என்று அவர் ஒரு கவிதையில் பேசும் போது கேட்கிறது மழையின் விசும்பலொலி. எப்போதும் தன் கிராமத்து நதியை, ஆழியாற்றின் அழகை தனது நினைவுகளில் நிரப்பிய படியே இருக்கும் கவிஞரின் மனமெங்கும் இயற்கையின் மீதான பெருங்காதலும் பெரும் கருணையும் நிரம்பித் ததும்புவதை அவரது பல படைப்புகளில் காணலாம்.


கலை கலைக்காகவா மக்களுக்காகவா என்று தொடர்ந்து நடந்துகொண்டிருக்கும் விவாதங்களினூடே கலையம்சம் குறையாது மக்களுக்கான கவிதையை எழுதிவிட முடியும் என வெகு சிலரே தங்கள் எழுத்தை நிரூபித்திபடி இருக்கின்றனர். கவிஞர் சிற்பியின் கவிதைகளை அவ்விடத்தில் வைத்துப்பார்க்கலாம். மரபின் கட்டுக்கோப்புகளையும் இசைத்தன்மையையும் எடுத்துக்கொண்டு, புதுக்கவிதையின் அழகியலோடு எழுதப்படும் கவிதைகள் இவருடையவை. இருபது கவிதைத் தொகுப்புகளின் வழியே தன்னை தமிழ்க்கவிதையுலகின் உயரிருக்கையில் அமர்த்திக்கொண்ட போதிலும் இருபத்தியொன்றாவது தொகுப்பில் இன்னும் இளமையாக, புதிய பாடுபொருட்கள் புதிய சொல்லாடல்கள் என முற்றிலும் புதிதாக வெளிப்பட்டு வியப்பிலாழ்த்துகிறார்.


முகந்து தீராக் கடல் ஒரு முது கவிஞரின் இளமைத் தாண்டவம். இளம் கவிஞர்களுக்கான ஒரு கரும்பலகையும் கூட.

ஒரு மாணவனாக நான் இந்தப் பலகையைப் பார்த்து நிறைய குறிப்பெடுத்துக்கொள்கிறேன். அது கவிஞர் சிற்பி அவர்கள் ஒரு கொடையென எனக்குத் தந்திருக்கும் வாய்ப்பு. நமக்கும் தந்திருக்கும் வாய்ப்பு… இன்னும் இருபது தொகுப்புகள் வேண்டும் இன்னும் இன்னும் கவிதைகளாக… 


முகந்துதீராக் கடல்

வெளியீடு : டிஸ்கவரி புக் பேலஸ், சென்னை

நூல் வாங்க தொடர்புக்கு :  87545 07070




கொலுசு இதழ் வேண்டுவோர் தொடர்பு கொள்ள : 9486105615







சனி, 16 அக்டோபர், 2021

மழை முத்தங்களில் பூக்கும் மனமலர்

முத்தம் # 1

முதல் துளி
மண்ணை முத்தமிடுகிறது
நிலத்தின் நரம்புகளெங்கும்
மின்சாரம் பாய
நெடுநாள் காதலியின்
முதல் ஸ்பரிசத்து நினைவில்
ஒரு முறை தன்னை
சிலிர்த்துக் கொண்டு
பெரும் கூடலுக்குத் தயாராகும்
உடலென
தயாராகிறது
நிலம்

முத்தம் # 2

மழையின்
இடையறாத முத்தத்தை
சலிப்புகளோடும்
அலைக்கழிப்புகளோடும்
அல்லாடியபடி
அனுபவித்துக் கிடக்கும்
இந்த மஞ்சள் மலர்
சதா 
என்ன பேசியபடி இருக்கிறது
மழையோடு ?

முத்தம் # 3

லட்சாதி லட்சம் 
முத்தங்கள் மண்ணை நோக்கி
இடப்படுகின்றன
அலைபேசி முத்தங்களை
காதலனுக்கும் காதலிக்குமிடையில்
காற்றில் களவாடிவிடும்
ஒலிக்கற்றைகள் போல
எங்கெங்கும் சிதறியது போக
சிற்சில முத்தங்களே
சேரிடம் சேர்கின்றன

முத்தம் # 4

மழை ஏன் இவ்வளவு
ஆக்ரோஷமாகப் பெய்கிறது ?
பொருள்வயிற் பிரிவின் 
நெடுநாள் காத்திருப்பின் பின்னர்
சந்திக்கும் தலைவனின்
முதல் முத்தத்தைப் போல ?

முத்தம் # 5

ஒவ்வொரு துளியாகத் தொடங்கி
பெரு மழையெனப்
பொழிந்து கொண்டேயிருக்கும்
இந்த மழை முத்தங்களை
யார் தருவது
யார் பெறுவது ?
எல்லோர்க்கும் பெய்யும் மழையென
எல்லோர்க்குமான முத்தம்


செவ்வாய், 24 ஆகஸ்ட், 2021

நினைவுகளின் வாதை

ஒரு நாளை நினைவு வைத்துக்கொள்வதில்
எப்போதும் பிணக்குண்டு
சதா நச்சரிப்பாள்
இந்த நாளை மறந்துவிட்டாயா
இந்த நாளைக் கூட மறந்துவிட்டாயா
என்றவள் கேட்கும் போதெல்லாம்
உள்ளுக்குள் குறுகிக் கொள்ளும் மனப் பறவை
அப்போதெல்லாம் 
தன் நினைவுகளைத் தானே
சபித்துக் கொள்வான்.
எந்த நல்ல நாளையும் எளிதில்
மறந்துவிடும் ஒரு முட்டாளுக்கு
வேறென்ன தர ?
இந்த நாளை
ஒரு
கொடுஞ்சாபமெனத் தந்துவிட்டுப்
போயே விட்டாள்
இந்த நாள்
ஒரு கருந்திட்டுப் போல
அப்பிக்கொண்டுவிட்டது
இனி
ஒவ்வொரு ஆண்டும்
என் முன் வந்து நிற்கும்
நான் அதன் காலில் விழுவேன்
கதறுவேன்
அது மேலும் மேலும்
துயரத்தை சிங்காரித்துக்கொண்டு
என்னைப்
பழிவாங்கும்
ஆம் 
நினைவுகளின் வாதைகள்
கொடுந்தண்டனை



கிழமைகள் கவிதைகள் மற்றும் குரங்குகள்

1.

அதிகாலையின்
அரைகுறை விழிப்பில்
திங்கட்கிழமையைக் கண்டு கொள்வது
எளிது
எல்லாக் கிழமைகளிடமும்
காலை வணக்கம் சொல்வேன்.
பதில் வணக்கம் சொல்லாது
திங்கட்கிழமை மட்டும் முறைக்கும்

2.

செவ்வாய்க்கிழமைகள்
புனிதமானவை
விரதங்களால் துவங்கும் வழக்கம் அவற்றுக்கு
கோவில் பிரகாரங்களில்
வழிபாட்டுக் கூட்டங்களில்
செவ்வாய்க்கிழமை மிக 
எளிதில் காணக் கிடைக்கும்
செவ்வாய்க்கிழமையை
எதிர்கொள்வதில் ஒரு தொந்தரவும்
இருக்காது
மேலும் ஒரு திங்கட்கிழமைக்குப்
பழகியவன்
செவ்வாய்க்கு வழக்கமாகிவிடுவான்

3.

பொன் கிடைத்தாலும்
புதன் கிடைக்காது என்பவர்களின்
மத்தியில் இருக்கிறது கிழமை
எல்லா புதன் கிழமையிடமும்
பொன்னை எதிர்பார்ப்பதில்லை என்றாலும்
எந்த ஒரு புதன் கிழமையும்
பொன்னென மிளிர்ந்ததில்லை
இது நாள் வரை
வாரத்தின் மத்தியில்
வந்தமர்ந்து விட்ட புதன்கிழமையை
வரவேற்கவும் தோன்றாது
வழியனுப்பவும் தோன்றாது


4.

வியாழக் கிழமைக்கென்று
விஷேஷம் ஏதும் இருப்பதில்லை
அதைப் பெரிதும் யாரும்
போற்றுவதுமில்லை தூற்றுவதுமில்லை
வகுப்பறையில்
அலுவலகத்தில்
நகர் வீதிகளில் என
எப்போதும் கூட்டத்தில் ஒருத்தன்
முகம் வியாழக்கிழமைக்கு

5.

வெள்ளிக்கிழமைகள்
வெறுமையாகிக் கிடக்கின்றன
மஞ்சளும் பச்சையுமாக மினுங்கும்
அவற்றை இப்போதெல்லாம்
காண முடிவதில்லை
அதிகாலை வாசலில் மொழுகப்பட்ட
சாணத்தின் வாசனையை
வைத்திருப்பவை வெள்ளிக்கிழமைகள்
வெள்ளிக்கிழமைகள் தாவணிகள் அணிபவை
கண்ணாடி வளையல்களும்
பெரிய ஜிமிக்கிகளும்
பாண்ட்ஸ் பவுடரும்
கூடுதல் அடையாளங்கள் அவற்றுக்கு
அம்மன் கோவில் பிரகாரங்களில்
சிரிப்பொலிகளாய் சிதறிக்கிடக்கின்றவை அவை
இப்போதெல்லாம்
பன்னாட்டு நிறுவனங்களின் புண்ணியத்தில்
வெள்ளிக்கிழமை மாலைகள்
வண்ணம் பூசிக்கொள்கின்றன
கொண்டாட்டங்களுக்கென

6

சனிக்கிழமைகள்
உழைப்பவர்களின் கனவு நாட்கள்
வாரக்கூலிக்கு
சனிக்கிழமைக்குக் காத்திருக்கும் மனிதர்கள்
வலி முதல் பசி வரை
யாவற்றையும்
சனிக்கிழமைக்கு ஒத்திப் போடுகிறார்கள்
சனிக்கிழமைக்கு
எப்போதும் வியர்வை வாசம்


7

ஞாயிற்றுக்கிழமையின் மீது அவனுக்கு
அவ்வளவு காதல்
வேலைநாட்களின் எல்லா
அழுத்தங்களையும் அவன் அதனிடம் தான்
இறக்கி வைப்பது வழக்கம்
ஞாயிறு அவனைத் தாலாட்டும்
ஞாயிறு அவனைக் கொண்டாடும்
ஞாயிறு அவனுக்கு சர்வ சுதந்திரத்தைத் தரும்
ஞாயிறு அவனுக்கு அம்மாவைப் போல



ஒவ்வொரு கிழமையின் மீதும்
ஒரு குரங்கு குதித்துக் கொண்டிருந்ததல்லவா
அதற்கு உண்மையில்
கிழமைகள் குறித்து
ஒரு பிரக்ஞையுமில்லை
ஒரு கவலையுமில்லை
எல்லா நாளும் ஒரு நாளே
என்றது குதித்துக் கொண்டிருக்கிறது

நன்றி : புன்னகை  கவிதை இதழ் 79

வெள்ளி, 23 ஏப்ரல், 2021

இனிய உலக புத்தக தின வாழ்த்துகள்

 இனிய உலக புத்தக தின வாழ்த்துகள்

புத்தகம் ஆகச்சிறந்த வழிகாட்டி;
அற்புதமான துணை.

உலக புத்தக தினத்துக்காக தனது சேனலில் ஏதாவது பேசுங்கள் என மகள் பாரதி எனக்கு ஒரு வாய்ப்புக் கொடுத்திருக்கிறார்..

நீங்களும் இதைக் கேளுங்கள்.. குழந்தைகளிடம் வாசிப்புப் பழக்கத்தை ஊக்குவியுங்கள்..


புதன், 24 பிப்ரவரி, 2021

சலுகை விலையில் எனது புதிய மூன்று கவிதைத் தொகுப்புகள்

வணக்கம்

பொள்ளாச்சி இலக்கிய வட்டத்தில் வெளியிடப்பட்ட ரூ 270 மதிப்புள்ள எனது மூன்று கவிதை நூல்களும் சலுகை விலையில் ரூ200க்கு நண்பர்களுக்கு அளிக்கப்படும். 

தேவைப்படும் நண்பர்கள் ரூ200 + தபால் செலவு ரூ50 மொத்தம் ரூ 250 எனது கீழ்க்கண்ட எண்ணுக்கு கூகுள் பே செய்யலாம் அல்லது எனது வங்கிக் கணக்கில் பணம் செலுத்திவிட்டு முகவரி அனுப்புங்கள் உடனே அனுப்பி வைக்கப்படும்

கூகுள் பே எண் : 98422 75662

வங்கிக் கணக்கு விவரம்

R BOOBALAKRISHNAMOORTHY

ICICI - RAMNAGAR Branch

Account Number : 615201510464

IFSC : ICIC0006152



 

ஞாயிறு, 22 நவம்பர், 2020

ஐயா என்கிற 95 வயது குழந்தை - தந்தைமையையும் அனுபவத்தையும் போற்றுதல்

வெட்சி இதழில் வெளியாகியிருக்கும் ஐயா நூலுக்கான எனது வாசிப்பனுபவம் : 




மனிதன் குகைகளில் வாழ்ந்த காலம் முதலே தனி ஒருவன் அல்லன். சக மனிதன் அருகில் இருந்த வரைக்கும் அவன் உறவுக்காரன் தான். உறவுமுறைகள் வகுத்துக்கொண்ட பின்பும் அவன் குடும்ப உறவுக்குள் நுழைந்த பின்பும் இன்னும் பலப்பட்டான். ஒவ்வொரு உறவுக்கும் ஒவ்வொரு மதிப்புண்டு. உயிரும் உடலும் அளித்த தாய் தந்தையர் தலையாய உறவானது மனிதன் ஆறாவது அறிவை ஆழமாகப் பயன்படுத்தத் துவங்கிய போது தான். தந்தை என்கிற உறவு ஒவ்வொரு மனித வாழ்விலும் மிக முக்கியமானது. உலகின் பல வெளிச்சங்களைக் காட்டிக் கொடுப்பவர் அப்பா தான்.

 அப்பா ஓவ்வொரு மனிதனுக்கும் முதல் ஆசான்; முதல் கதாநாயகன்; முதல் நண்பன். அப்பாவைப் பற்றிய கவிதைகள், கதைகள் தமிழ் இலக்கியப் பரப்பில் அதிகம் வெளியாகியும் கொண்டாடப் பட்டும் இருக்கின்றன. 95 வயதான தனது அப்பாவுடனான ஒரு மகனின் அனுபவங்களையும், தந்தைமையின் மகத்துவத்தையும் , தனது கிராமத்தின். அழகையும், கிராமத்து வாழ்க்கையின் மேன்மையையும் மிக அழகாக கட்டுரைகளாக வடிவரசு எழுதி வெளியிட்டிருக்கும் நூல் தான் ஐயா என்கிற 95 வயது குழந்தை எனும் 102 பக்க அளவிலான கையடக்க சிறு நூல்.

 மிகப்பெரிய குடும்பத்தின் பொறுப்புள்ள தலைவனாக, தந்தையாக, இயற்கை வைத்தியத்தையும், இயற்கையையும் இயல்பிலேயே தெரிந்து கொண்டிருப்பவராக, மூலிகைச் செடிகளை, மரங்களை அதன் பயன்களை அறிந்தவராக, சக மனிதர்களின் மீது அளவு கடந்த அன்பு கொண்டவராக, 

ஊர் மதிக்கும் வெள்ளந்தி மனிதராக தனது தந்தையை நம் கண் முன்னால் கொண்டு வந்து நிறுத்தியிருக்கிறார் வடிவரசு.


இந்த அனுபவக் கட்டுரைகளில் முதலானதும், முத்தாய்ப்பானதும் தனது 

வயதான தந்தையின் ஆசையை இன்ப அதிர்ச்சி கொடுத்து நிறைவேற்றியது. ஐயாவுக்கு ஆகாய விமானத்தில் ஒரு முறை போய் விட வேண்டும் என்பது நெடுநாள் ஆசை, தமிழகத்தின், திருவண்ணாமலை மாவட்டத்தின் தென்கோடி கிராமமான திருவடத்தனூர் கிராமத்தில் வாழ்ந்து வரும் அவரை அவரது 94ஆவது வயதில் கடைசி மகன் வடிவரசு அவர்கள் சென்னையிலிருந்து கோவைக்கு விமானத்தில் அழைத்து வந்து அவர்களை மகிழ்ச்சிக் கடலில் ஆழ்த்தி, திரும்பும் போது அம்மாவின் ஆசைப்படி இரயிலில் அழைத்துச் சென்றும், அவர்கள் விரும்பிய கோவிலுக்கு அழைத்துச் சென்றதுமான நினைவுகளை மிக நெகிழ்ச்சியாகப் பதிவு செய்திருக்கிறார்.

 

ஐயா , பல ஏக்கர் சொத்தாக இருந்த மேட்டு நிலங்களை இல்லாதவர்களுக்கு தானமாகக் கொடுத்துவிட்டு மிச்சமிருக்கும் சிறு நிலத்தில் விவசாயமும் வீடுமாக வாழ்ந்து வருபவர். தனது மகனை வறுமையிலும் கல்லூரி அனுப்பிப் படிக்க வைக்கிறார். மகன் வளர்ந்து ஒரு மென்பொருள் நிறுவனத்தில் கைநிறைய சம்பளத்தில் இருக்கும் போதே தான் பத்திரிகை துறையில் வேலை செய்ய விருப்பம் தெரிவித்த போது மனதுக்குப் பிடித்ததைச் செய் என்று அனுமதி அளிக்கிறார், அந்த வேலையையும் விட்டுவிட்டு சினிமாவில் பாட்டெழுதப் போகிறேன் என்றால் அப்போதும் மனதுக்குப் பிடித்ததைச் செய் என்கிறார், தனக்கு விருப்பமான பெண்ணைக் காதலிப்பதைச் சொன்னால் அப்போதும் 

மனம் கோணாமல் உனக்கு விருப்பமானதைச் செய் என்று வாழ்த்துகிறார். இப்படி

 ஒரு அப்பா அதுவும் பெரிய படிப்போ, நவநாகரீக வளர்ச்சியோ அடைந்திடாத ஒரு கிராமத்து மனிதர் இவ்வளவு முற்போக்காக இருக்கிறார் என்றால் அவர் தான் கதாநாயகன். ஆம், அவர் அப்படித்தான் இருக்கிறார்.

 ஆடு மாடு என வீட்டு விலங்குகளுக்கு என்ன ஆனாலும் கண்டுபிடித்து வைத்தியம் பார்த்துவிடுபவராக இருக்கிறார். ஊர் மக்கள் தங்கள் கால்நடைகளுக்கு ஏதாவது கோளாறென்றால் அவரிடம் தான் கேட்கின்றனர். மாடு மேயவில்லை எனில் தைதாலத் தழை, வீது தழை, வெள்ளை அருவு, கிளுகிளுப்பித் தழை போன்றவற்றைப் பறித்து ஒன்றாகச் சுருட்டி மடக்கி மாட்டுக்குக் கொடுத்தால் பின் எப்போதும் மேல மேய ஆரம்பித்துவிடும்

 எனும் வைத்தியத்தை எந்த அகராதியிலும், எந்த வைத்திய முறைகளிலும் பார்க்க முடியாது. ஐயா அதைத் தெரிந்தவராக இருக்கிறார். நமக்கோ இந்த இலை தழைகளின் பெயர்கள் கூடப் பரிச்சயம் இருப்பதில்லை.ஐந்தாம் வகுப்பு பாஸ் ஆன தன் மகனைப் பள்ளிக்கு அழைத்துப் போய் இவன் என்ன படிச்சு கிழிச்சான்னு பாச் போட்டீங்க, ஃபெயில் போடுங்க என்று சொல்லி மீண்டும் ஐந்தாம் வகுப்பே படிக்க வைக்கும் கண்டிப்பான தந்தையாகவும் ஐயா இருந்திருக்கிறார்.

 வடிவரசு இந்த நூலின் வழியாக தனது ஐயாவை மட்டும் நமக்கு அறிமுகம் செய்யவில்லை. சூரக்கொடி, ஆதண்டங்காய்,ஞானாப்பழம்,காராப்பழம்,  சூரப் பழம், பொரிப் பூண்டு, கெளாப்பழம் என நாம் அறிந்திடாத அல்லது மறந்துவிட்ட இயற்கையின் கொடைகளை நமக்கு அறிமுகப்படுத்துகிறார். மேலும் ஒரு கிராமத்து மூத்தோருக்குத் தெரியும் கிராமியப் பாடல்கள், சொலவடைகள், அனுபவங்கள், என பலவற்றையும் அறிமுகம் செய்வதோடு இந்தப் புத்தகம் வழியாக ஆவணப் படுத்தியிருக்கிறார்.

 நாடோடிக் கதைகள், செவி வழிக் கதைகள், வாய் வழியாகவே புழங்கி வந்த மருத்துவக் குறிப்புகள் என நம் முன்னோர்களிடம் பெருஞ்செல்வமாக இருந்த பண்பாட்டு, கலாச்சாரக் கூறுகள் பலவற்றையும் நாம் இழந்து விட்டிருக்கிறோம். எங்கோ எப்போதோ அந்தச் சங்கிலி அறுபட்டுப் போய்விட்டது. உலகமயமாக்கலில், பொருள் தேடி கிராமத்து வேர்களைக் கைவிட்டு நகரத்துக்கு நகர்ந்ததில், நமது மண்ணின் பெருமைகளை உணர மறந்து நாகரீக மோகத்தில் திளைத்தது என நாம் தான் இழப்புகளுக்குக் காரணிகளாகவும் இருக்கிறோம். இன்னும் ஒரு தலைமுறை இப்படியே தாண்டிப்போனாலும் கூட நாம் இழந்தது என்ன என்பது கூட நமக்குத் தெரியாது ஒரு மாய வாழ்க்கை முறைக்கு நாம் மாறிவிடக்கூடும்.

 மூத்தகுடிகளின் அனுபவங்களைக் கேட்டும், அறிவுரைகளைக் கேட்டும் நாம் நமது வாழ்வின் பல இடர்களைக் களைந்துகொள்ள முடியும் என்பதற்கு இந்த புத்தகம் சாட்சி. பெற்றோரை முதியோர் இல்லங்களில் தள்ளிவிட்டு பொருள் தேடி ஓடும் ஒரு தலைமுறை பெருகிக் கொண்டிருக்கும் இந்த நேரத்தில் தந்தையை, தனது கிராமத்து மண்ணை, மனிதர்களை நேசிக்கும் இப்படியான ஒரு படைப்பு மிக அவசியமானது.

 காலத்திற்கும் மானுடத்துக்கும் படைப்பிலக்கியத்தின் வழி நமது மரபை ஆவணப்படுத்துதலும் நினைவு கூறுதலும் அத்தியாவசியம். சுவாரஸ்யமாகவும், நெகிழ்ச்சியாகவும் பல்வேறு தகவல் களஞ்சியமாகவும் இந்த நூலை எழுதியிருக்கும் வடிவரசு அவர்களை வாழ்த்தலாம்.

  

வெளியீடு : விஜயா பதிப்பகம் , கோவை 90470 87058

ஆசிரியர் : வடிவரசு, பேச : 8973882339

விலை : ரூ 80