வியாழன், 28 பிப்ரவரி, 2019

கவிதை நிமித்தம் ஒரு பறத்தல்

இந்த மாதம் படைப்பு மின்ன்னிதழில் எனது பயணக்கட்டுரை ஒன்று இடம் பெற்றுள்ளது.. உங்களுக்கு வாசிக்கத் தருகிறேன் ...



கவிதை நிமித்தம் ஒரு பறத்தல் 
( சாகித்ய அகாடெமி இளம் எழுத்தாளர் சந்திப்புக்கு டெல்லி பயண அனுபவங்கள்.. )





பயணம் எப்போதும் அனுபவங்களால் ஆனது. பழகிய பாதையிலேயே செக்கு மாடெனச் சுற்றிச் சுழலும் மனதைக் கொஞ்சம் மாற்றுப்பாதைக்கு அழைத்துச் சென்று ஆசுவாசப்படுத்துவது.

பயணம் நிறைய புதிய முகங்களை அறிமுகம் செய்கிறது, நிறைய புதிய சித்திரங்களை நம்முள் வரைகிறது. புதிய பாதைகள்,புதிய இடங்கள், புதிய காட்சிகள் என ஒரு புதிய திசைப் பயணம் ஒரு புதிய வாழ்க்கையையே வாழச் செய்கிறது.   அப்படியான பயணம் ஒன்று கவிதையின் நிமித்தம் அமைந்தால் எப்படி இருக்கும் ? அப்படியான ஒரு பயணமாகத்தான் அமைந்தது டெல்லி பயணம். சாகித்ய அகாடெமியின் இளம் எழுத்தாளர் சந்திப்பில் கலந்து கொண்டு தமிழகத்தின் சார்பில் கவிதை வாசித்துவிட்டுத் திரும்பியிருக்கிறேன். அந்த அனுபவங்கள் இன்னும் கொஞ்ச நாட்கள் டெல்லியின் மூடுபனியைப் போல நினைவின் வெளிகளில் மங்கலாகப் படர்ந்தபடியிருக்கும்.

 சாகித்ய அகாடெமியின் இளம் எழுத்தாளர் சந்திப்பில் கலந்து கொள்ள வேண்டும் என சில மாதங்களாகவே கவிஞர் சிற்பி ஐயா கேட்டுக்கொண்டே இருந்தார் , வேலைப்பளு, சொந்த நிகழ்வுகள் என ஏதாவது காரணத்தின் பொருட்டு என்னால் கலந்து கொள்ள இயலாமலே இருந்தது. இந்த முறை அவர் அழைத்ததும் மறுக்க இயலவில்லை. உடனே ஒப்புக்கொண்டேன். எப்போதும் வெளியூர்ப் பயணம் என்றால் தனியாக அல்லது நண்பர்களுடன் செல்லத்தான் வாய்க்கும். இந்த முறை டெல்லி செல்ல வேண்டியிருப்பதை வீட்டில் சொன்னவுடன் மகள் பாரதியும் நானும் வருகிறேன் அப்பா என்றாள் ஆச்சர்யமாக. ஏதோ ஆர்வத்தில் கேட்கிறாள் என்று நினைத்து விட்டேன். ஆனால், மிகுந்த ஆர்வத்துடன் தினமும் கேட்கத் துவங்கிவிட்டாள். எப்போதும் இப்படி அவள் விரும்பியதில்லை. ஒன்றுக்கு இரண்டு முறை கேட்டு விட்டு சரி என்று ஒப்புக்கொண்டேன். ஒரு நாள் கவிதை வாசிப்புக்கு சாகித்ய அகாடெமியில் கலந்து கொள்வது மேலும் இரண்டு நாட்கள் அவளுக்கு டெல்லியைச் சுற்றிக் காட்டுவது என்று திட்டமிட்டுக் கொண்டேன். நான் மூன்று நாட்கள் அலுவலகத்துக்கு விடுப்பு, அவள் பள்ளிக்கு விடுப்பு. இது எங்கள் இருவருக்குமே முதல் முறை இவ்வாறு தனியாகப் பயணிப்பதும் இத்தனை நாட்கள் விடுப்பு எடுப்பதுவும்.

ஜனவரி 31 மாலை 4 மணிக்கு , ரவீந்திர பவனில் கவிதை வாசிக்க வேண்டும். ஜனவரி 30 கிளம்புகிறோம்.  டெல்லியில் தட்பவெப்ப நிலை 8 டிகிரி என்றார்கள். குளிராடைகளையெல்லாம் வாங்கி தயாராகிவிட்டோம். ஜனவரி 30 அன்று விமானம். பாரதிக்கு இது முதல் விமான அனுபவம்.  உற்சாகமாகக் கிளம்பிவிட்டாள். விமானம் பறக்கத் துவங்கியது.. மேகத்துக்கு மேல் பறக்கும் அனுபவத்தை ஒரு குழந்தையின் கண் கொண்டு பார்ப்பது அவ்வளவு அழகான அனுபவமாக இருக்கும். பாரதியின் கண்களில் அது தெரிந்தது. சன்னல் இருக்கைகள் எப்போதும் குழந்தைகளுக்கானவை அல்லது வளர்ந்தவர்களைக் குழந்தைகளாக்குபவை என்று பேருந்துப் பயணத்தைப் பற்றி எப்போதோ ஒரு கவிதை எழுதியிருக்கிறேன். அது விமானப் பயணத்துக்கும் பொருந்துகிறது தான். நாங்கள் சென்று சேரும்போது மாலை 4 மணியாகிவிட்டது. அங்கிருந்து கரோல் பாக் என்ற இடத்தில் ஒரு விடுதியில் சாகித்ய அகாடெமி அறை ஏற்பாடு செய்திருந்தது. ஒரு மணி நேரப் பயணத்தில் அறையை அடைந்தோம். டெல்லியின் பனிக் காற்று முகத்தை ஈரமாக்கிக் கொண்டிருந்தது. அன்றைய மாலையை ஒரு சிறு நடைப்பயணத்துடன் டெல்லியின் தெருக்களை வேடிக்கை பார்த்து முடித்துக்கொள்ள விரும்பி கரோல் பாக் சந்தைக்குள் நடந்தோம். தம்பி தினேஷ் கவிபாடி , முகநூலில் என் நிலைத்தகவலைப் பார்த்துவிட்டு அழைத்தான், இரவு உணவுக்கு சந்திக்கலாமா என்று. அவனே கரோல் பாக் வந்து தனது இந்திய வேளாண் ஆராய்ச்சிப் பல்கலைக்கழகத்தின் விடுதிக்கு அழைத்துச் சென்றான். மரங்கள் அடர்ந்த அந்தக் கல்லூரியின் சாலை முகப்பிலிருந்து விடுதி வரை ஒரு மைல் தூரம் நீண்டிருந்தது. குளிர் பொங்கும் இரவில் அந்தச் சாலையில் நடப்பதை பாரதி கொண்டாட்டமாக்கிக் கொண்டாள். அங்கு நிறைய தமிழ் மாணவர்கள், அவர்களுடன் பேசிவிட்டு இரவு உணவை முடித்துவிட்டு வந்தோம்.

ஜனவரி 31, மாலை 4 மணிக்குத் தான் எனது கவிதை வாசிப்பு அமர்வு. ஆனால், காலையிலேயே சாகித்ய அகாடெமி சென்றுவிடுவதாகத் திட்டமிட்டோம். காரணம் , அதற்கு முந்தைய தினம் தான் எழுத்தாளர் எஸ்.இராமகிருஷ்ணன் அவர்களுக்கு சஞ்சாரம் நாவலுக்கு இந்த ஆண்டின் சாகித்ய அகாடெமி விருது வழங்கப்பட்டிருந்தது. அவருடன் பேராசிரியர் இரா.வேங்கடாசலபதி அவர்கள் உரையாடும் நேர்முகம் என்ற நிகழ்வை ஒருங்கிணைத்திருந்தார்கள்.  அந்த நேர்முகத்தில் கலந்து கொள்ளலாம் மேலும் பல நிகழ்வுகள் இருந்தன அவற்றிலும் கலந்து கொள்ளலாம் என நினைத்தோம்.  அன்றைய நிகழ்வுக்கு டெல்லி ஜவஹர்லால் நேரு பல்கலைக்கழகத்தின் தமிழ்த்துறை மாணவர்கள் மற்றும் பேராசிரியர்கள் அனைவரும் வந்திருந்தனர். தம்பி தமிழ் பாரதனை அங்கு சந்தித்ததில் மகிழ்ச்சி. முழு நாளும் உடன் இருந்தான்.  பேராசிரியர் இரா.வேங்கடாசலபதி எழுத்தாளர் எஸ்.ரா அவர்களை மிகச் சிறப்பாக நேர்முகம் செய்தார். அவரது இயல்பான கேள்விகளுக்கு எஸ்.ரா  உடனடியான அதே சமயம் ஆழமான பதில்களைத் தந்தார். தான் கதைகளால் ஆனவன், கட்டுரை,சிறுகதை,நாவல் அல்லது பத்தி என எதை எழுதினாலும் அதில் கதை இருக்கும் என்றார். மிக அழகான உரையாடலாக அமைந்தது. நிகழ்வின் பின்னர் மாணவர்களுடன் தரையில் வட்டமாக அமர்ந்து வெகு நேரம் உரையாடிக் கொண்டிருந்தார்.  எழுத்தாளர் மாலன், மலையாளக் கவிஞர் சச்சிதானந்தன் ஆகியோரைச் சந்தித்து உரையாடியதில் மகிழ்ச்சியாக இருந்தது.


மாலை 4 மணிக்கு கவிதைக்கான அமர்வு, எனது கவிதைகளை மங்கலபிரதாபன் , அனாமிகா ரிஷி, சிந்து ஆகியோர் ஆங்கிலத்தில் மொழி பெயர்த்துத் தந்திருந்தனர் . ஆங்கிலத்தில் இரண்டு கவிதைகள், தமிழில் ஒரு கவிதை வாசிக்கக் கேட்டிருந்தார்கள். தயாராக இருந்தேன்.

இளம் எழுத்தாளர் சந்திப்புக்கு அனைத்து மாநிலங்களில் இருந்தும் இளம் கவிஞர்கள்  வந்திருந்தனர். பெரும்பாலும் இந்தியில் வாசித்தனர். சிலர் ஆங்கிலத்தில் வாசித்தனர். சுஃபியா, ஶ்ரீஜித் ஆகியோர் நன்றாகப் பேசினார்கள், ஶ்ரீஜித் மலையாளத்தின் சமகால இலக்கியப் போக்குகளைப் பற்றி பேசிக் கொண்டிருந்தார். எனது முறை வந்ததும் கவிதைகளை வாசித்தேன். கவிதை வாசிப்பை ஒரு திருவிழா போல சாகித்ய அகாடெமி கொண்டாடியதைப் பார்த்தேன். கவிதைகளை நேசிப்பவனுக்கு அது எவ்வளவு பெரிய ஆறுதலாக இருந்திருக்கும். அப்படித்தான் இருந்தது.

மாலை மலைமந்திர் கோவிலுக்கு தமிழ் பரதனுடன் சென்று விட்டு, தில்லி தமிழ்ச் சங்கத்துக்குச் சென்றோம். அங்கு எஸ்.ரா அவர்களுக்குப் பாராட்டு விழா. நான் சென்றதன் முக்கியக் காரணம் ஷாஜகான் ஐயாவையும், கவிஞர் சுரேஷ் பரதனையும் சந்திக்க. சுரேஷ் பரதனின் ஊர் நடுவே ஒரு வன தேவதை கவிதைத் தொகுப்பை வாசித்திருக்கிறேன். சிறப்பான தொகுப்பு அவரது கவிதைகளை இரு முறை பொள்ளாச்சி இலக்கிய வட்டத்தின் படித்ததில் பிடித்தது பகுதியில் பகிர்ந்துகொண்டிருக்கிறேன் ஆகவே அவரைச் சந்திக்க ஆவலாயிருந்தேன். ஷாஜகான் ஐயாவின் எழுத்தும் சமூகச் செயல்பாடுகளும் எப்போதும் நான் வியந்து பார்க்கும் ஒன்று. ஆகவே அவரையும் சந்திக்க விரும்பினேன். அதிக நேரமில்லை, காரணம் பாரதியும் காலையிலிருந்து இலக்கியத்தின் முகத்திலேயே திரும்பத் திரும்ப முழித்ததால் சோர்வாக இருந்தால். சுரேஷ் பரதன், வனிதா ரெஜி ( சுரேஷ் பரதனின் மனைவி),ஷாஜகான் ஐயா, தமிழ்பரதன் கொஞ்சம் பேச்சு ஒரு குவளை காபி. அவ்வளவு தான் வேகமாக அறைக்கு வந்து விட்டோம். அன்று மட்டும் தான் பாரதி வெகு சீக்கிரம் உறங்கிவிட்டாள்.

வெள்ளிக்கிழமை, டெல்லியைச் சுற்றிப்பார்க்கக் கிளம்பினோம், பனிக்கர் டிராவல்ஸில் முன்பதிவு செய்திருந்தேன். தினமும் காலையில் ஒரு பேருந்து டெல்லி முழுக்கச் சுற்றிக்காட்டச் செல்லும். ஒரு ஆளுக்கு நானூற்று ஐம்பது ரூபாய்.  குதுப்மினார், செங்கோட்டை, மகாத்மா காந்தி சமாதி, தாமரைக்கோவில், என டெல்லி முழுக்கச் சுற்றிக் காட்டினார்கள். பேருந்தில் நிறைய தமிழர்கள் இருந்தனர். ஒவ்வொரு இடத்திலும் இறக்கி விட்டு விட்டு அரை மணி நேரம் அல்லது ஒரு மணி நேரம் கால அவகாசம் தருவார்கள் அதற்குள் பேருந்துக்குத் திரும்பிவிட வேண்டும். முதல் இரண்டு இடங்களில் நானும் பாரதியும் நெடுநேரம் சுற்றிவிட்டுத் தாமதமாக வந்தோம். வழிகாட்டி சொன்னார். சீக்கிரமாக வாங்க இல்லை என்றால் பேருந்து கிளம்பி விடும் அடுத்த இடத்துக்கு ஆட்டோ பிடித்து தான் வர வேண்டும் என்றார். அடுத்தடுத்த இடங்களில் சரியான நேரத்துக்கு வந்துவிட்டோம்.

சனிக்கிழமை ஆக்ரா சென்றுவிட்டு இரவு விமானத்தில் ஊர் திரும்புவதாகத் திட்டம். பனிக்கர் டிராவல்ஸில் அதற்கும் ஒரு பேருந்து இருக்கிறது. ஒரு ஆளுக்கு ஆயிரத்து நூறு ரூபாய். ஆனால் அவர்கள் டெல்லி திரும்ப இரவு பத்து மணி ஆகிவிடும், நான் விமானத்தைப் பிடிக்க முடியாது. ஆனால், ஆக்ரா போக பாரதி ஆர்வமாக இருந்தாள். எனவே,நண்பரிடம் சொல்லி ஆக்ராவுக்கு டாக்சி ஏற்பாடு செய்து கொண்டோம். நண்பரும் எங்களுடன் இணைந்து கொண்டார். அதிகாலை ஐந்து மணிக்கே கிளம்ப வேண்டும். நான்கு மணிக்கு எழுந்து குளிக்க வேண்டும். பள்ளிக்குக் கிளம்ப அத்தனை பாடுபடும் பாரதி ஒரு மறுப்பும் இல்லாமல் நான்கு மணிக்கு எழுந்துவிட்டாள். வாகனம் கிளம்பும்போது பார்க்கிறோம் எதிரில் ஒரு வெண் திரையென பனி படர்ந்து கிடக்கிறது. சாலை தெரியவேயில்லை. கார் கண்ணாடி முழுதும் பனி படர்கிறது ஆனால் அவற்றை அவ்வப்போது துடைத்துக்கொண்டு வண்டி போய்க் கொண்டே இருக்கிறது. சில்லென்றிருந்த அனுபவம் அது. மதுராவில் கிருஷ்ணன் பிறந்த இடம்,  ஆக்ரா கோட்டை மற்றும் தாஜ்மகால் சென்றோம். பனி மூடிக் கிடந்த தாஜ் மகாலை தூரத்தில் நின்று பார்த்துக் கொண்டே இருக்கலாம். அவ்வளவு அழகு, ஒரு வெள்ளை நிறப் பிரம்மாண்டம். அதற்குள் தான் மும்தாஜூம் அருகிலேயே ஷாஜகானும் உறங்கிக் கொண்டிருக்கிறார்கள். உலகின் மிக அழகான ஒரு கல்லறையில் உறங்கும் பேறு பெற்றவர்கள்.

நாங்கள் திட்டமிட்டு நேரமின்மையால் அக்‌ஷர்தாம் கோவிலுக்குச் செல்ல இயலவில்லை. சென்ற முறை நான் சென்ற போதும் அங்கு செல்ல இயலவில்லை. இன்னொரு முறை பார்க்கலாம் என்று நினைத்துக்கொண்டு திரும்பி வரும் போது ஒரு குறுஞ்செய்தி வந்தது. உங்களது விமானம் இரண்டுமணிநேரம் தாமதாமாகும் என. டாக்சியை அப்படியே அக்‌ஷர்தாம் கோவிலுக்கு விடச் சொல்லிவிட்டோம். இரவு 7 மணிக்கு தினமும் அக்கோவிலில் ஒலி ஒளி அமைப்புகளுடன் அரை மணி நேர இசை நிகழ்ச்சி ஒன்று நடக்கும். முழுமையாக அதைப் பார்த்தோம். அற்புதம். தொழில் நுட்பத்தின் பிரம்மாண்டத்தை மிகப் பொருத்தமாகப் பயன்படுத்திக்கொண்டிருக்கிறார்கள். ஏராளமான பார்வையாளர்கள் அதற்கு. இரவு சீக்கிரமாக விமான நிலையம் வந்து விட்டோம். கோவை வந்து சேர அதிகாலை மூன்று மணி ஆகிவிட்டது. வீட்டில் அனைவரும் வந்து அழைத்துச் சென்றார்கள். இந்தப் பயணம் தந்த நினைவுகள் அவ்வளவு சீக்கிரம் அழியாது மனதை விட்டு அப்படி தற்காலிகமாக மறந்தாலும் ஒவ்வொரு இடத்திலும் நாங்கள் எடுத்துக் கொண்ட நூறு புகைப்படங்கள் அந்த மகிழ் கணத்தினை உறைவித்துத் தரும்.

நான் பள்ளி நாட்களில் அடிக்கடி விமானத்தை வரைந்து பார்ப்பேன்.  கோட்டோவியத்தில் வரைய எளிதான ஒரு கனவு வாகனம் அது என்பதால். இத்தனை வருடம் ஆகியிருக்கிறது அந்தக் கனவுக்குள் என்னைப் பொருத்திக் கொள்ள. இந்த முறை என்னை இவ்வளவு உயரத்தில் பறக்க வைத்த என் கவிதைகளுக்கு நன்றி. கவிதை தான் என் சிறகு. அதைப் பொருத்திக் கொண்டு தான் நான் கனவிலும் கண்டிடாத வெளிகளில் எல்லாம் பறந்து திரிகிறேன். இப்போது கூடடைகிறேன். வணக்கம்.

படைப்ப்பு இதழ் வாசிக்க : 

https://padaippu.com/thagavu-10

செவ்வாய், 21 ஆகஸ்ட், 2018

ஆழி சூழ் கேரளத்துக்கு அன்பு சூழ நிதி...

பொள்ளாச்சி இலக்கிய வட்டத்தின் சார்பில் கேரளத்துக்கு நிதி மற்றும் பொருள் உதவி சேகரித்து வழங்கலாம் என முடிவு செய்யப்பட்டது. ஆகஸ்ட் 19 இலக்கிய வட்ட நிகழ்வில் வழங்கலாம் என அறிவித்திருந்தோம்.

கடுமையான பணிச்சூழல் காரணமாக நிறைய நாட்கள் முன்னர் கடலூர் வெள்ளத்தின் போது செய்தது போல அலைய முடியவில்லை என்றாலும் நண்பர்கள் ஒரே நாளில் தங்களால் இயன்றவற்றைக் கொடுத்து உதவிவிட்டனர்.

அறிவிப்பை வாட்சப், முகநூலில் கண்ட நண்பர்களும் இலக்கிய வட்டத்துக்கு வந்திருந்த நண்பர்களும் சேர்ந்து கிட்டத்தட்ட 40000 ரூபாய்க்கு மேல் பணமும் பொருளுமாக அனுப்பி விட்டனர்.

நிதி திரட்டுகிறோம் என்று கேள்விப்பட்டவுடன் முதல் ஆளாக எனது கல்லூரி நண்பன் பாலமுருகன் பெங்களூரிலிருந்து 15000 தந்து உதவினான், பின்னர் இலக்கிய வட்ட நண்பர் முரளிகிருஷ்ணன் 5000 தந்து உதவ, கவிஞர் அன்பாதவன், அருள்செல்வி, உமாமகேஸ் என தொடர்ந்து நண்பர்கள் பணமாகக் கொடுத்தனர். பணம் கொடுத்தவர்களின் விபரம் கீழே கொடுத்துள்ளேன்.






பெயர் தொகை

பாலமுருகன் ( பெங்களூரு ) 15000.00

முரளிகிருஷ்ணன் 5000.00

செ.கார்த்திகா 500.00

செ.ரமேஷ்குமார் 1000.00

பொள்ளாச்சி அபி 1000.00

தமிழரசன் ( சே தமிழா ) 2000.00

அருள் செல்வி 1000.00

சிவசங்கரி 200.00

ஆனந்தகுமார் 100.00

த.வாசுதேவன் 1000.00

மயிலவன் 500.00

திருமால் ( சுக்கு காபி ) 200.00

பொள்ளாச்சி முருகானந்தம் 500.00

உமா மகேஸ் 1000.00

நாச்சிமுத்து 500.00

நிமோஷினி 100.00

கார்த்தி 500.00

செல்வக்குமார் 100.00

க.மாசிலாமணி 100.00

சி.செல்வராஜ் 200.00

ச.ப்ரியா 500.00

சீனிவாசன் 200.00

கெளரி 500.00

ஷைல்தேவ் 50.00

அன்பாதவன் 2000.00

ஆறுமுகம் ஆசிரியர் 500.00

ரகுபதி 500.00

மெளனம் ரமேசு 500.00

சி.நா.மலையப்பன் 420.00

ரங்கராஜ் 2000.00

செல்வராஜ் 100.00

மொத்தம் 37770.00




வசூலான தொகை 37770 ரூபாய்க்கு என்ன வாங்கலாம் என ஆன்மன், இனியன் போன்ற நண்பர்களிடம் விசாரித்ததில் இடுக்கி முகாமுக்கு சில பொருட்கள் தேவை என சொன்னார்கள். கீதா ப்ரகாஷிடம் பட்டியல் கேட்டு வாங்கி 38000 ரூபாய்க்கு பொருட்களை வாங்கி எதிர் வெளியீடு அனுஷ் மூலமாக கேரளாவுக்கு இன்று பொருட்கள் செல்கின்றன.

பணமாக உதவியது போகவும்,

கவிஞர் ச.ப்ரியா மெழுகுவர்த்தி,ப்ளீச்சிங்க் பவுடர் மற்றும் மளிகைப் பொருட்கள் கொண்டு வந்து தந்தார், மேலும் அபிநயா அவர்களிடமிருந்தும் மளிகைப் பொருட்கள் வாங்கிக் கொண்டு வந்தார்.

தோழி அஸ்வினி அவர்கள் என்ன வேண்டும் எனக் கேட்டு  மெழுகுவர்த்தி,ப்ளீச்சிங்க் பவுடர் மற்றும் மளிகைப் பொருட்கள் வாங்கிக் கொண்டு வந்து தந்தார்,

திருமதி மாரியம்மாள் அவர்கள் தனது கணவருடன் வந்து ஒரு அரிசிப்பை தந்துவிட்டுச் சென்றார்.

திருமதி கல்பனா அவர்கள் வேட்டி சேலைகள் வாங்கித் தந்திருந்தார்.

நகரவை ஆண்கள் மேனிலைப்பள்ளி பொருளியல் ஆசிரியர். திருமதி அம்பிகா அவர்கள் பொருட்களாக உதவிகளை செய்தார்கள்.

இப்படியாக அத்துணை பொருட்களும் இன்று சென்று சேரும். இவ்வாறு பொதுக் காரியத்தில் ஈடுபடும் போது சில நெகிழ்ச்சியான சம்பவங்கள் நேரும், நமக்கும் அது நேர்ந்தது

- இலக்கிய வட்டத்துக்கு சுக்கு காபி தரும் திருமால் அண்ணன் நமது அறிவிப்பைக் கேட்டு நம்மிடம் சுக்கு காபி விற்ற பணத்தில் ரூபாய் 200ஐத் திருப்பி நம்மிடமே தந்து இதை வெள்ள நிவாரண நிதியா வச்சுக்கோங்க என்று சொல்லிவிட்டுப் போனார்.

- ச.ப்ரியாவின் மகன் ஷைல் தேவ் தான் சேமித்து பத்திரப்படுத்தி வைத்திருந்த ஒரு புத்தம் புதிய ஐம்பது ரூபாய் நோட்டை வெள்ள நிவாரண நிதியாக அளித்தார்.

 - பொள்ளாச்சி இலக்கிய வட்டத்தில் கவிதை வாசிப்பவர்களில் தேர்ந்தெடுக்கப்படும் இரண்டு கவிதைகளுக்கு தலா 100 ரூபாய் வீதம் நமது பொள்ளாச்சி இலக்கிய வட்ட ஆலோசகர் தொடர்ந்து ஒவ்வொரு மாதமும் தந்து வருகிறார். இந்த மாதம் கல்லூரி மாணவன் செல்வக்குமார் மற்றும் ஆசிரியர் செல்வராஜ் அவர்களின் கவிதைகள் தேர்வாகின. அவர்கள் இருவரும் பரிசாகப் பெற்ற அந்தத் தொகையை அப்படியே திருப்பி நிவாரணமாகக் கொடுத்துவிட்டனர்.

பொள்ளாச்சி அபி, நாச்சிமுத்து,மயிலவன், செ.இரமேஷ்குமார் உட்பட இங்கு பணமாகக் கொடுத்த பலரும் ஏற்கனவே வெவ்வேறு இடங்களில் உதவியிருந்தாலும் பொள்ளாச்சி இலக்கிய வட்டம் மூலமாகவும் தங்களது உதவி போய்ச் சேர வேண்டும் என விரும்பி அளித்துள்ளனர்.

கவிஞர் அம்சப்ரியா அவர்களும், கவிஞர் சோலைமாயவன் அவர்களும் தாம் இவற்றைச் சேகரித்து கொண்டு போய்ச் சேர்த்தார்கள். சோலைமாயவன் பொள்ளாச்சியில் எங்கு யார் பொருட்களைச் சேகரித்து வைத்திருந்தாலும் தனது சொந்த வாகனத்தில் அவற்றைத் தூக்கி வந்து அனுஷ் அல்லது கீதா ஆகியோரிடம் சேர்த்திருக்கிறார். அவர் அப்படித்தான்.

பணமாகவும், பொருளாகவும், உடல் உழைப்பாகவும், மன ஆறுதலாகவும், ஆலோசனைகளாகவும் பொள்ளாச்சி இலக்கிய வட்டத்துக்கும் அதன் மூலம் கேரள சகோதரர்களுக்கும் உதவிய தோழர்கள் அனைவருக்கும் நெஞ்சம் நிறைந்த நன்றியும் , நெகிழ்ந்த அன்பும் ...


ஆழி சூழ் கேரளத்தை அன்பு சூழ மீட்டெடுப்போம் 

வியாழன், 16 ஆகஸ்ட், 2018

கேரளத்துக்கு கரம் சேர்ப்போம்

நண்பர்களுக்கு வணக்கம்

நமது அண்டை மாநிலம் கேராளா பெருவெள்ளத்தில் மூழ்கித் தத்தளித்தபடி இருக்கிறது. நாம் கரம் சேர்க்க வேண்டிய தருணம் இது. சென்னை கடலூர் வெள்ளத்தின் போது பொள்ளாச்சி இலக்கிய வட்டம் மூலம் 3 லட்சத்துக்கும் அதிகமான மதிப்புடைய உணவுப் பொருட்கள் உடைகளை வழங்கினோம். சென்னை வெள்ளத்தின் போது நமது கேரள சகோதரர்களும் நமக்குச் செய்த உதவியை நாம் மறக்கக் கூடாது. நாம் பணமாக, பொருளாக, அன்பாக, ஆதரவாக அவர்களுக்கு எவ்வகையிலேனும் உதவ வேண்டும்.

பொள்ளாச்சி நண்பர் ஆன்மன் கேரள முகாமில் இருந்தபடி பாதிக்கப்பட்ட மக்களுக்கு பொருட்கள் திரட்டி உதவும் பெரும் பணியைச் செய்துவருகிறார். பொள்ளாச்சியில் கீதா ப்ரகாஷ், எதிர் வெளியீடு அனுஷ் போன்றோரும் திரட்டி வருகின்றனர்.

எனவே

வரும் ஞாயிறு நமது பொள்ளாச்சி இலக்கிய வட்டத்தின் 64ஆவது சந்திப்பு நிகழ்ச்சி என்பது முன்னர் திட்டமிடப்பட்ட நிகழ்வுகளுடன் மறைந்த தலைவர்கள் கலைஞர் கருணாநிதி அவர்களுக்கும் அடல் பிகாரி வாஜ்பாயி அவர்களுக்கும் அஞ்சலி செலுத்தும் விதமாகவும் கேரள சகோதரர்களுக்கான உதவிப் பொருட்களைத் திரட்டும் முகாமாகவும் நடத்தத் திட்டமிட்டிருக்கிறோம்...

வரும் ஞாயிறு காலை 9 மணி முதல் மதியம் 2 மணி வரை தாங்கள் தங்களாலான உணவுப் பொருட்கள், புதிய உடைகள் ( பழையதைத் தவிர்க்கவும் ), மருந்துப் பொருட்கள், பாக்கெட் உணவுகள் என தங்களால் ஆன பொருட்களைக் கொண்டு வந்து தரலாம். பணமாகத் தருபவர்களும் தரலாம் அவற்றை பத்திரமாக நண்பர்கள் மூலம் நேரடியாக பாதிக்கப்பட்ட சகோதரர்களுக்குக்  கொண்டு சேர்க்கப்படும்.

தொடர்புக்கு

க.அம்சப்ரியா 9095507547
இரா.பூபாலன் 98422 75662

சோலைமாயவன்,  புன்னகை பூ ஜெயக்குமார்,  ச.தி.செந்தில்குமார்


செவ்வாய், 31 ஜூலை, 2018

சிற்பி இலக்கிய விருது 2018

ஒவ்வொரு வருடமும் ஆகஸ்ட் மாதம் பொள்ளாச்சியில் கவிஞர் சிற்பி அவர்களது அறக்கட்டளையின் பெயரில் சிற்பி இலக்கிய விருது விழா நடைபெறும் இந்த ஆண்டு ஆகஸ்ட் 11ஆம் தேதி சனிக்கிழமை, பொள்ளாச்சி என்.ஜி.எம் கல்லூரியில் நடைபெறுகிறது..

இந்த முறை விருது பெறுபவர்கள் என் மதிப்பிற்கும் அன்புக்கும் உரியவர்கள், தொடர்ந்து நான் அவர்களது படைப்புகளையும் செயல்பாடுகளையும் விரும்பி கவனித்து வருகிறேன். நான் மட்டுமல்ல, தமிழ் இலக்கிய ஆர்வலர்கள் அத்துணை பேருக்கும் தெரிந்த முகங்கள்.

இந்த ஆண்டுக்கான சிற்பி இலக்கிய விருது பெறுபவர்  கவிஞர் மகுடேஸ்வரன் அவர்கள். மிகச் சிறந்த கவிஞர்,  எழுத்தாளர், பேச்சாளர், அற்புதமான தமிழ் அறிஞர்,ஆய்வாளர்,ஆர்வலர், பல்வேறு புதிய தமிழ்ச்சொற்களையும் , மொழிபெயர்ப்புச் சொற்களையும் தமிழுக்கு தொடர்ந்து வழங்கி வருபவர். 

கவிஞர் மகுடேஸ்வரனை நான் எனது கல்லூரிக் காலத்திலிருந்து வாசித்து வருகிறேன். எழுத்தாளர் சுஜாதா அவர்கள் தனது கற்றதும் பெற்றதும் பகுதியில் மகுடேஸ்வரனின் பல்வேறு கவிதைகளையும் குறுங்கவிதைகளையும் அறிமுகம் செய்துள்ளார்.

வாழ்ந்து கெட்டவனின் 
பரம்பரை வீட்டை 
விலை முடிக்கும்போது 
உற்றுக் கேள் 
கொல்லையில் 
சன்னமாக எழும் 
பெண்களின் விசும்பலை

கவிஞர் மகுடேஸ்வரனின் இந்தக் கவிதையை பல நிகழ்வுகளில், மேடைகளில் நான் சொல்லி வந்திருக்கிறேன்.

 ஆட்டுக்குட்டிகள்
 முதுகு தேய்த்துரச உதவட்டும்
 என் கல்லறைச் சுவர்

- இதுவும் அவர் கவிதை தான். எப்போதும் நினைவில் இருக்கும் கவிதை. என்னை அடீங்கோ, கொல்லுங்கோ எனத்துவங்கும் ஒரு கிராமத்துப் பெண்ணின் குரலில் ஒலிக்கும் கவிதையும், அந்தக்காலம் போலில்லை இந்தக்காலம் என்கிற அவரது கவிதையும் எப்போதும் நினைவில் ஊறிக்கொண்டேயிருக்கக் கூடிய கவிதைகள்.


பல்வேறு கவிதைத் தொகுப்புகள், கட்டுரைத் தொகுப்புகளுக்குச் சொந்தக்காரர். தனித் தமிழ் எழுத்தும் பேச்சும் இவரது சிறப்பு. கவிஞர் மகுடேஸ்வரன் பெறும் விருது மட்டற்ற மகிழ்ச்சியைத் தருகிறது

வாழ்க நீங்களும் தங்களது தமிழ்ப்பணியும் அண்ணா ...

மேலும் கவிஞர் மகுடேஸ்வரனுடன் இந்த ஆண்டு சிற்பி அறக்கட்டளையின்  பி.எம்.எஸ் விருது மணல் வீடு ஆசிரியர் மு.ஹரிகிருஷ்ணன் அவர்களுக்கு வழங்கப்படுகிறது.

மு.ஹரிகிருஷ்ணன் தவசி கருப்புசாமி என்ற பெயரில் கவிதைகளை எழுதி வருகிறார். மணல்வீடு என்ற சிற்றிதழை கடின உழைப்போடும் அர்ப்பணிப்போடும் தொடர்ந்து மிகச் சிறப்பாக நடத்தி வருகிறார். அது மட்டுமல்லாது  நாட்டுப்புறக் கூத்து, மரப்பாவை, தோற்பாவைக் கூத்து முதலிய கூத்துக்கலையையும் நாடகக் கலையையும் ஆவணப்படுத்தியும் அழிந்துவிடாமல் காக்கவும் களரி தொல்கலைகள் மற்றும் கலைஞர்கள் மேம்பாட்டு மையம் என்ற அமைப்பைத் துவங்கி ,  தொடர்ந்து இயங்கிக் கொண்டிருப்பவர்.மணல் வீடு இலக்கிய வட்டம் மூலமாக கடந்த இரண்டு ஆண்டுகளாக இலக்கிய விருதுகளும் வழங்கி வருகிறார்.

மணல் வீடு பதிப்பகம் மூலம் நவீன இலக்கியத்தின் முக்கியமான புத்தகங்களை வெளியிட்டுக் கொண்டிருப்பவர் என பல்வேறு முகம் கொண்ட ஆளுமை.  ஹரிகிருஷ்ணனுக்கான விருதும் மிகப் பொருத்தமானது.

வாழ்த்துகள் மு.ஹரிகிருஷ்ணன்.


எழுத்தாளர் நாஞ்சில்நாடன் வாழ்த்துரை வழங்க தமிழறிஞர் கரு.ஆறுமுகத் தமிழன் சிறப்புரை நிகழ்த்துகிறார்.. விருது விழா, தமிழ்த் திருவிழாவாக இருக்கப் போகிறது ..

நிகழ்வின் அழைப்பிதழை இத்துடன் இணைத்துள்ளேன் .. வாய்ப்பிருக்கும் நண்பர்கள் அவசியம் வருக..



செவ்வாய், 17 ஜூலை, 2018

கேடுகெட்ட உலகம்


                இவ்வளவு எதிர்மறையாக என்றுமே நான் எழுதியதாக நினைவில் இல்லை. ஆனால், இந்த உலகம் கேடு கெட்டுப் போய்க் கொண்டிருக்கிறது, சீரழிந்து கொண்டிருக்கிறது என்று மட்டுமே நினைக்கத் தோன்றுகிறது இந்தச் செய்தியைப் படித்தவுடன்..

சென்னை அயனாவரத்தில் உள்ள ஓர் அடுக்குமாடிக் குடியிருப்பில்  வசிக்கும் 11 வயதான சிறுமி சென்னையில் உள்ள பள்ளி ஒன்றில் 7-ம் வகுப்பு படிக்கிறார்.
வாய் பேசும், காது கேட்கும் திறன் குறைபாடு உள்ள அந்த மாணவி, தினந்தோறும்  தனது வீட்டுக்கும், பள்ளிக்கும் செல்லும்போது குடியிருப்பில் உள்ள லிப்டை பயன்படுத்துவார். ‘லிப்ட்’டை இயக்கும் ஊழியர்களோடு அந்த சிறுமிக்கு பழக்கம் ஏற்பட்டு உள்ளது. அனைவரிடமும் வெகுளித்தனமாக அந்தச் சிறுமி பேசுவாராம்.

இதைப் பயன்படுத்தி ‘லிப்ட்’டை இயக்கும் ஊழியர்கள் 4 பேர் முதலில் அந்த சிறுமியை பாலியல் பலாத்காரம் செய்துள்ளனர். ‘விஷயத்தை வெளியில் சொன்னால் உன்னைத் தீர்த்துக்கட்டிவிடுவோம்’, என்று கத்தியைக் காட்டி மிரட்டியதால் அந்தச் சிறுமியும் விஷயத்தை வெளியே சொல்ல பயந்து அமைதியாக இருந்துவிட்டதாகச் சொல்கிறார்கள்

முதலில் அந்த 4 காமக் கொடூரன்களின் இச்சைக்கு பலியான அந்தச் சிறுமி, அடுத்தடுத்து அடுக்குமாடிக் குடியிருப்பில் காவல் பணிக்கு வரும் மேலும் 5 காவலாளிகளின் காமப்பசிக்கு இரையாக்கப்பட்டு இருக்கிறாள். அக்குடியிருப்பின் மொட்டை மாடி பகுதியிலும், ‘லிப்ட்’டுக்குள் வைத்தும் இந்த காமக் கொடூரர்கள் அந்த சிறுமியை தங்கள் பாலியல் இச்சைக்கு பயன்படுத்தி இருக்கிறார்கள். அத்தோடு விடாமல் அக்குடியிருப்புக்கு பல்வேறு வேலைகளுக்காக வந்த பிளம்பர்கள், எலெக்ட்ரீசியன்கள் என்று மொத்தம் 22 பேர் கடந்த 7 மாதங்களாக ஒவ்வொருவராக தங்களுக்கு தேவைப்படும் நேரத்தில் அந்த சிறுமியை பாலியல் பலாத்காரம் செய்து உள்ளனர்.

கேட்கவே உடல் நடுங்குறது. ஒரு 11 வயது சிறுமியை 23 வயது முதல் 60 வயது வரை உள்ள 22 ஆண்கள் பாலியல் வல்லுறவுக்கு ஆளாக்கியிருப்பது மிகுந்த பதற்றத்தையும், அச்சத்தையும், பெரும் கோபத்தையும் வரவழைக்கிறது.. 22 பேரில் 17 பேரை இப்போது கைது  செய்திருக்கிறார்கள்.

இவர்களை என்ன செய்வது ?????

பிடிபட்ட குற்றவாளிகளின் படம் இதோ ..

மாற்றுத் திறனாளி மாணவி விவகாரத்தில் விசாரணைக்காக அழைத்து வரப்பட்டவர்கள்.


இவர்களுக்கு உச்சபட்ச தண்டனை கிடைக்க வேண்டும். இந்த வழக்கில் கிடைக்கும் தண்டனை ஒரு முன்னுதாரணமாக இருக்க வேண்டும்.

இந்தக் கொடுமையை தனது பெற்றோரிடம் சொல்லத் தயங்கியிருந்த சிறுமி,  வெளிமாநிலத்தில் தங்கி படித்துக்கொண்டிருந்த தனது மூத்த சகோதரி விடுமுறையில் வீட்டுக்கு வந்த போது அவரிடம் சொல்லி அழுதிருக்கிறார். அதன் பின்னர் தான் இந்தக் கொடுமை வெளிச்சத்துக்கு வந்திருக்கிறது.

அந்தச் சிறுமி தனக்கு நேர்ந்த இந்தக் கொடுமையை ஏன் பெற்றோரிடம்  உடனே சொல்லவில்லை, குழந்தைக்கும் பெற்றோருக்கும் இடையில் ஏதோ ஒரு இடைவெளி இருக்கிறதல்லவா ?  பெற்றோருக்கும் குழந்தைகளுக்கும் இடையே இருக்கும் இந்த இடைவெளி நவீன காலச் சூழலில் அதிகரித்துக் கொண்டே போவது மிகுந்த ஆபத்தை விளைவிக்கும். சரியோ தவறோ எதுவாக இருப்பினும் பெற்றோரிடம் பகிர வேண்டும், அதற்கான இடத்தையும் நேரத்தையும் பெற்றோர் அல்லவா தரவேண்டும். நாம் அதைத் தருவதில்லை.

இந்த நிலையை நாம் களைய வேண்டும்.. தினமும் சிறிது நேரம் நம் பிள்ளைகளுடன், பெற்றோர்களாக அல்லாது நண்பர்களாக உரையாட வேண்டும். அவர்கள் அன்றாடம் சிறு செயல்களில் விளையும் சிறு சிறு வெற்றிகளைப் பாராட்ட வேண்டும், சிறு சறுக்கல்களுக்கு அவர்களைப் பக்குவப்படுத்த வேண்டும்.

நல்ல தொடுகை, கெட்ட தொடுகையைக் கற்றுத் தருவதின் அவசியமும் இப்போது உணரப்படுகிறது.

இன்னும் இந்த உலகம் மோசமாகிக் கொண்டே தான் இருக்கப் போகிறது. நமது குழந்தைகளை நாம் தான் பாதுகாத்துக்கொள்ள வேண்டும்...

அவர்களது எதிர்காலம் நமது கைகளிலும் இருக்கிறது...

ஞாயிறு, 17 ஜூன், 2018

குரலற்றவனின் எதிர்க்குரல்

தகவு மின்னிதழில் நான் எழுதிய நூல் விமர்சனம் வெளியாகியுள்ளது இங்கு பகிர்கிறேன் .

தகவு மின்னிதழ் வாசிக்க : http://padaippu.com/ta/thagavu-2

குரலற்றவனின் எதிர்க்குரல் 

- கவிஞர் சோலை மாயவனின் விரல்களில் வழியும் குரலற்றவனின் செங்குருதி கவிதைத் தொகுப்பை முன்வைத்து


 ஒரு கவிதையை நாம் முழுமையாக உணர்ந்து கொள்வது என்பது ஒரு கவிஞனை அவனது உணர்வுகளோடு முழுமையாக உள்வாங்கிக் கொள்வது என்பதையும் சேர்த்தது தான். ஒரு கவிதையை நாம் புரிந்து கொள்வது என்பது வாசக மனநிலையை ஒத்தது. வாசிப்பின் சூழல்,காலம்,மனோநிலை என அத்தனையையும் உள்ளடக்கிய ஒன்றுதான் ஒரு நவீன கவிதையை நாம் புரிந்துகொள்ளுதல் என்பது. ஒரு கவிதை, படைப்பாளனால் என்ன தொனியில் எழுதப்பட்டதோ அதே தொனியில் வாசகன் அதை உள்வாங்கிக் கொள்ளும் இடம் படைப்பாளனின் வெற்றி உறுதி செய்யப்படும் இடம். போலவே, படைப்பாளன் சொல்லாத அல்லது பூடகமாக வைத்திருக்கும் பொருள் அனைத்தையும் சேர்த்து வாசகன் உள்வாங்கிக் கொள்ளும் இடம் என்பது அந்தப் படைப்பின் வெற்றியை உறுதி செய்யும் இடம். ஒரு கவிஞன் தான் சொல்ல நினைத்ததை வாசகனுக்குக் கடத்துவதும், சொல்லாமல் விட்டு வைத்திருக்கும் செய்தியையும் வாசகனுக்குக் கடத்துவதும் கவிதையில் சாத்தியம் தான்.

ஒரு கவிதைத் தொகுப்பு அதனளவில் மனநிறைவைத் தர, குறைந்தபட்சம் ஐந்து கவிதைகளாவது நினைவில் நிற்கும் கவிதைகளாக இருந்தால் போதுமானது. ஒரே ஒரு கவிதையாவது முத்திரைக் கவிதையாக தொகுப்பின் அடர்த்தியைச் சொல்லும்படி அமைவது இன்னும் சிறப்பு.

கவிஞர் சோலை மாயவனின் விரல்களில் வழியும் குரலற்றவனின் செங்குருதி கவிதைத் தொகுப்பின் கவிதைகள் நவீன மொழிதலில் சொல்லப்பட்ட நூற்றாண்டு கால பழைய வலிகள். அவற்றை இந்த நூற்றாண்டிலும், அதிலும் கவிதையில் பேச வேண்டி வைத்திருக்கிற நம் காலத்தைத் தான் சபிக்க வேண்டியிருக்கிறது.


தேயிலை நிழலில்
உறங்குகிறது
வனமிழந்த சிறுத்தை

இந்த ஒரு கவிதை தரும் அழுத்தமும் இந்த ஒரு காட்சி விரியச் செய்கிற பெரும் வரலாற்றுப் பிழையின் கொடூரச் சித்திரமும் தான் ஒரு கவிதையில் ஆவணப்படுத்தப் பட வேண்டிய காலச் சித்திரம் என உணரச்செய்கிறது. வனத்தை அழித்து தேயிலைச் செடிகளை நட்டு பன்னாட்டு வணிகத்தைப் பெருக்கச் செய்ய நம் வயிறு கிழித்து இடம் கொடுத்த பின் வனத்தின் உயிர்கள் போக்கிடமின்றி சமநிலத்துக்கு வருவதும் அவற்றை நாம் விரட்டுவதுமான விலங்குகளுக்கும் மனிதனுக்குமான போரை வேதனையுடன் நினைவு கூறச் செய்கிறது இந்தக் கவிதை.
தேயிலை குத்துச் செடிக்கடியில் படுத்துக்கிடக்கும் சிறுத்தை ஒரு குறியீடு தான். அது ஒரு மிகப்பெரிய வன உயிர்க் கூட்டத்தை, செழித்த பெருங்காட்டை தனது உருவத்துக்குள் அது மறைத்து வைத்திருக்கிறது. தேநீருக்கு நாம் விலை போன கதையையும் நமது குறிஞ்சிக் காடுகளை அழித்து தேயிலைச் செடிகள் வேரூன்றிய கதையையும் நாம் அறிந்திருந்தால் இந்தக் கவிதை நம் நெஞ்சத்தைத் தைக்கும்.

எம் நூற்றாண்டின்
தாகம் தீர்க்க மறுத்த
ஆதிக்க சாதியின்
சாபத்தின் அடையாளமாக

எம் குழந்தையின்
பீ துடைத்த துணியை
தூக்கி வீசும்
குப்பைத் தொட்டியாக இருக்கிறது

ஊரின் நடுவே
பொதுக்கிணறு

பொதுக்கிணறு தூர்ந்து போனதன் காரணம் கோடையும், நிலத்தடி நீர் வற்றியதும் என நாம் நினைத்துக்கொண்டிருக்க, அதன் பின்னாலும் இப்படி ஒரு சாபம் இருக்கிறது எனச் சொல்லும் இந்தக் கவிதை நம் காலத்தின் சாட்சிதானே ? குடிநீர் மறுத்த ஆதிக்க சாதிக்கான சாபத்தில் தான் நீரின்றி வறண்டு தூர்ந்து போயிருக்கக் கூடும் பொதுக்கிணறு என்ற உண்மை நம்மை இன்னும் பல காலத்துக்கு முகத்திலறைந்து கொண்டே இருக்கட்டும்.

காலகள் இடறி
தலைகுப்புற விழுந்து கிடந்தேன்
கூடவே
சிதறியது கழனி வேலைக்குப் போன
அம்மாவுக்குக் கொண்டு சென்ற
கேழ்வரகுக் கூழ்
மீதமான கூழில் ஆற்று நீரை நிரப்பி
அம்மாவின் பசி போக்கினேன்
அம்மா இருக்கிறாள்
நான் இருக்கிறேன்
காணாமல் போயிருந்தது
பசி தீர்த்த
ஆறு


இந்தக் கவிதை நம் மனக்கண் முன்னால் கொண்டு வரும் சித்திரம் ஒரு விவசாய வாழ்வு அதை நீங்கி நாம் இப்போது நகரத்துக்கு நகர்ந்துவிட்டோம். மேலும் இரண்டாவது தலைமுறைக்கே ஆறு என்ற ஒன்று இல்லை எனக் கவிஞர் பதிவு செய்கிறார். என்றால், அடுத்த தலைமுறைக்கு நீராவது இருக்குமா என்ற அச்சத்தைக் கிளப்புகிறது இந்தக் கவிதை. தமது படைப்புகளில், தமது நிலம், தமது வாழ்க்கை முறை, தமது மண் சார்ந்த காட்சிகளைப் பதிவு செய்யும் எழுத்தாளர்கள் மிகவும் போற்றுதலுக்குரியவர்கள். அவர்கள் தாம் நமது வரலாற்றை இலக்கியங்களின் வழி ஆவணப்படுத்துகிறார்கள். அப்படியான கவிதைகளை கவிஞர் நிறையத் தந்திருக்கிறார் இந்தத் தொகுப்பின் வழி.

நீர் நிலைகள் வற்றிவிட்டதன் கொடுமைகள், அதிகாரத்தின் ஒடுக்குமுறைகள், தீண்டாமையின் கொடுஞ்செயல்கள், என சமூகத்துக்கான புறக் கவிதைகளோடு சில அகக் கவிதைகளையும் சேர்த்து தொகுப்பாக்கியிருக்கிறார்.

தாய்மையடைந்திருக்கும் ஒரு பூனையின் வருகைக்காக சன்னல்களைத் திறந்து வைத்துக் காத்திருக்கும், தட்டு நிறைய பாலுடன் காத்திருக்கும் மனிதம் தான் இந்தக் கவிதைகளின் அடிநாதம். மனிதமும், சாதீய ஒதுக்குதலுக்கெதிரான உரத்த குரலும், இயற்கை, உயிர்களின் மீதான வன்முறைகளைச் சாடும் குரலாகவும் இந்தக் கவிதைகள் ஓங்கி ஒலிக்கின்றன.

இரண்டாவது தொகுப்பிலேயே இவ்வளவு அடர்த்தியான கவிதைகளோடும் இவ்வளவு செங்கோபத்துடனும் வந்திருக்கும் கவிஞர் சோலைமாயவனை வாழ்த்தி வரவேற்போம்.  நல்ல கவிதைகள் காலத்தின் அத்தியாவசியாமாக இருக்கின்றன. நல்ல படைப்பாளர்கள் காலத்தின் பெரும் தேவையாயிருக்கின்றனர்.

ஆசிரியர் : கவிஞர் சோலைமாயவன் -  9597014283
வெளியீடு : பொள்ளாச்சி இலக்கிய வட்டம்
தொடர்புக்கு : 9095507547 , 98422 75662

தகவு மின்னிதழ்


முகநூல் குழுக்கள் என்றாலே ஒரு ஒவ்வாமை இருந்திருக்கிறது.  அவ்வளவு ஆர்வமெல்லாம் இருந்ததில்லை. எந்தக் குழுக்களிலும் எட்டிப்பார்ப்பதும் இல்லை. சமீப காலமாக, நண்பர்களின் வாயிலாகக் கேள்விப்பட்டு படைப்பு குழுமத்தின் படைப்புகளை, செயல்பாடுகளை கவனித்தே வந்தேன். முற்றிலும் மாறுபட்ட , மேம்பட்ட ஒரு குழு. அதை ஒரு இயக்கம் என்றும் சொல்லலாம். கவிதைகளை குழுவில் வெளியிடுவது சிறந்த கவிதைகளைத் தேடித் தேர்ந்தெடுத்து கெளரவிப்பது, அவற்றை நூலாக்கி வெளியிடுவது, விருதுகள் வழங்குவது என மிகச் சிறப்பாக இயங்கிக் கொண்டிருக்கிறது படைப்பு குழுமம்.

படைப்பு குழுமத்தின் அடுத்த பாய்ச்சலாக தகவு என்ற மின்னிதழை வெளியிட்டிருக்கிறார்கள். முதல் இதழை வாசித்தபோதே எழுதிவிட நினைத்திருந்தேன். இயலவில்லை. இப்போது இரண்டாவது இதழ் வெளியாகியுள்ளது.

ஒரு சிற்றிதழை நடத்துவது என்பது ஒரு சர்க்கஸ் சாகசக்காரனின் கம்பி விளையாட்டு போன்றது. வெறும் கைகளை நம்பி அந்தரத்தில் பல்டி அடிப்பது போன்றது. அத்தனை பிரயத்தனங்களையும் செய்து இலக்கியத்தை வளர்த்ததில் சிற்றிதழ்களின் பங்கு மிக முக்கியமானது. தொழில்நுட்ப வளர்ச்சியின் காலத்தில் இப்போது நிறைய மின்னிதழ்கள், இணைய இதழ்களும் சிறப்பாக சிற்றிதழின் பணிகளைச் செய்தவண்ணம் இருக்கின்றன.

படைப்பு மின்னிதழ், ஒரு அச்சு இதழுக்கான அத்தனை வடிவமைப்பு நேர்த்திகளோடும், கனமான உள்ளடக்கங்களோடும் மிகச் சிறப்பாக வெளி வந்திருக்கிறது. இதழைப் பார்த்தவுடன் கண்களில் ஒத்திக்கொள்ள வேண்டும் போல இருக்கிறது. நானும் கொலுசு மின்னிதழின் ஆசிரியராக இருக்கிறேன் என்பதால், இந்த இதழை உருவாக்க எவ்வளவு உடல் உழைப்பு, நேரம், மன உழைப்பு, பொருளாதாரம் தேவைப்பட்டிருக்கும் என்பதை என்னால் வியந்து யூகிக்க முடிகிறது.

ஜின்னா அஸ்மி உள்ளிட்ட படைப்பு மின்னிதழ் உருவாக்கத்தில் உழைத்த ஒவ்வொருவருக்கும் மனம் நிறைந்த நல்வாழ்த்துகள். இந்த இதழ் அச்சு இதழாகவும் வெளிவரவேண்டும் மேலும் தொய்வின்றி மிகச் சிறப்பாக பல காலம் வெளி வரவேண்டும் எனவும் வாழ்த்துகிறேன்

இரண்டாவது இதழ், கவிஞர் சல்மாவுடன் நேர்காணல், கவிதைகள், சிறுகதைகள், கட்டுரைகள், மொழிபெயர்ப்பு, மாணவர் பக்கம், சங்க இலக்கியம் என பிரம்மாண்டமாக வெளிவந்துள்ளது. கீழே உள்ள இணைப்பைச் சொடுக்கி வாசிக்கலாம். படைப்புகள் அனுப்புக ...

http://padaippu.com/ta/thagavu-2